Ouders na een echtscheiding

Na een echtscheiding houden meestal beide ouders het ouderlijk gezag over hun kind(eren). Ze zijn dan allebei wettelijk vertegenwoordiger en hebben recht op informatie volgens de regels die hierboven staan. De hoofdregel is dat beide ouders moeten instemmen met de behandeling van de minderjarige. Maar het belang van het kind staat altijd voorop. Als het kind met één van de ouders naar een afspraak komt, dan mag de arts ervan uitgaan dat deze ouder ook namens de andere ouder spreekt. Dit geldt ook als de ouders zijn gescheiden. Alleen als de arts aanwijzingen heeft dat de ouder die er niet bij is een andere mening heeft, dan moet hij deze ouder expliciet om toestemming vragen. Er geldt wel een uitzondering: als het kind in direct gevaar is, kan de arts het kind behandelen zonder toestemming van allebei de ouders.

Eenoudergezag

De rechter kan bij een scheiding het gezag aan één ouder geven. Deze ouder is dan de wettelijk vertegenwoordiger. De andere ouder mag niet meebeslissen over de behandeling van het kind. Ook heeft de andere ouder niet meer dezelfde rechten, zoals het recht om het dossier van het kind te bekijken. Als de andere ouder erom vraagt, heeft hij of zij wel recht op informatie. Denk aan belangrijke medische informatie over het kind en de verzorging of opvoeding van het kind. Dit recht geldt bijvoorbeeld voor leraren, maatschappelijk werkers en artsen. De arts geeft geen informatie aan de ouder zonder gezag als hij die informatie ook niet aan de ouder met gezag geeft. Of als dit tegen het belang van het kind in gaat.

Wilsonbekwame meerderjarige

Als een meerderjarige wilsonbekwaam is, dan beslist iemand anders (de vertegenwoordiger) over hun zorg en gezondheid.

Meestal moet de vertegenwoordiger toestemming geven om gegevens over de patiënt met andere mensen te delen. Als er een curator of mentor wordt gekozen, dan kan de rechter vragen om een medische verklaring van wilsonbekwaamheid van de patiënt. Een onafhankelijke arts moet deze verklaring opstellen.